مدرسه باهاوس

Walter Gropius,1883-1969/Dessau,Germany,1925-6

این پروژه در سال 1919 تاسیس شد و طبق نظریه معمار اول آن که والتر بود می خواست شیوه نوینی از هنر را ارائه دهد. این پروژه در واقع نمایشی از کمال مطلوب ها محسوب می شد. باهاس مهمترین مدرسة هنر در سال 1920 و اولین مدرسة معماری مدرن بود. باهاس در زبان آلمانی به معنی " خانه معمار " می باشد.

در سال 1923 اولین نمایشگاه عمومی باهاس شروع به کار کرد و پس از آن شهر به سرعت شروع به توسعه صنعتی کرد . گروپیوس کار بر روی طرح خانه باهاس جدید را به سرعت آغاز کرد و کاری که در نهایت بدست آمد مملو از نشانه های معماری جدید بود . طرح در عمل بر روی کمربندی که سه پل کشیده شده از جاده بوجود می آوردند واقع شده بود و در یک طرف پروژه دانشکده تخصصی، تنوعی از کلاس های درس، آزمایشگاه های کوچک و فضاهای آموزشی دیگر بود. نمای آن ها بوسیله تالاری به هم متصل شده است و غذاخوری و استودیو با رنگ آمیزی های مختلف و پرده های شیشه ای با اسباب و اثاثیه های خاص خودشان به هم پیچیده شده اند.

هر کدام از قسمت های مختلف این مجموعه ساختمانی ، که همگی دارای سقف های تخت هستند و از درون به یکدیگر متصل اند، به یک کاربرد دقیقاً تعریف شده اختصاص یافته اند. یک جناح به عنوان مدرسه ی فنی مستقل طراحی و به کلاسهای درس، دفاتر اداری و کتابخانه مجهز شد. یک پل دو طبقه که بر چهار پایه ی ستون بتنی تکیه کرده مدرسه را به کارگاه ها متصل می کند. جناح کارگاه بسیار جالب توجه است و شیشه کاری گسترده ی آن فضایی برای کارگاهها و کلاسهای درس دپارتمان های مختلف ( اعم از فلز کاری ، نقاشی دیواری ، نساجی ، ساخت کابینت ، چاپ و دوره ی مقدماتی ) فراهم می آورد. خانه و کارگاه دانشجویان در ساختمانی شش طبقه ساخته شد که بیست و هشت اطاق داشت. هر اطاق واجد کارگاهی خصوصی برای هر محصل بود و بالکنی کوچک داشت که کف آن از صفحه ای نازک از بتن مسلح ساخته شده بود.

مبلمان توسط مارسل بروئر طراحی شد که از فولاد های لوله ای شکل استفاده نمود و نورهای مقطعی را در آن ها بکار برده است. معماری به کار رفته نمایش عظیمی از ساختمان به صورت یک ماشین اجرا می کند. پنجره های بازشو بوسیله سیستمی از زنجیرها و قرقره هایشان در همان زاویه ها تشکیل شده اند. در آلمان هنگامی که نازیسم بر سر کار می آمد کلیشه شروع به مخلوط شدن با مدرنیته شد گرچه در آخر مدرنیته پیروژ شد. از دید لیا اهرنبرگ نویسنده روسی فکر قوی و نیرومند در معماری آغاز شده بود.

دیوارهای پروژه با شیشه پوشانده شد که این شیشه ها با ستون های فلزی از یکدیگر تفکیک می شدند و زاویه تابش نور به طوری بود که از این شیشه ها بداخل هدایت می شد. فضای استودیو همچون حجمی نورانی در روز روشن و نورهای جادویی شب بداخل آن هدایت می شد.

نما کاملاً متقارن و سنتی طراحی شده بود تا هنگامی که در اطراف بنا قدم می زنید نما را به عنوان یک ترکیب راست قامت احساس کنید. گروپیوس اتصالات را با توجه به فیزیک جدید طراحی کرد که ممکن است ظرافت کمتری در عمل داشته باشد او با تاثیر از نقاشی های کوبیسم و مقایسه باهاس با آن ها تاثیرات متغیر و جدیدی را خلق کرد که کاملاً در پروژه نمایان است.

او کتاب کوتاه جدیدش را معماری نوین نام گذاری کرد و کتابی در ارتباط با باهاس نوشت، هدف او برگرداندن هنرمند خلاق از دنیای ساخته شده به جهان واقعیتها بود.

او به تدریس هنرجویان بسیاری پرداخت و شروع به تجارت های گوناگونی کرد و نسلهای متاثر از بینش او پس از او

بوجود آمدند اما هرگز موفقیت دیگری همچون باهاس در پرونده کاری اش ثبت نشد.

مدرسه باهاوس

مدرسه ای که یک سبک معماری شد .

باهاوس نام یک مکتب معماری است که از نام مدرسه هنر و معماری باهاوس در آلمان گرفته شده است. این مدرسه معماری که از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳ فعالیت می کرده است، پیشگام مدرنیسم در معماری بود و دستاوردهای آن هنوز نیز در رشته های هنر و معماری به دانشجویان تدریس می شود. ساختمان و کارگاه های این مدرسه در دو شهر دسائو و وایمار آلمان از سال ۱۹۹۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

مدرسه معماری باهاوس که در زبان آلمانی به معنی «خانه معماری» است، در دوران فعالیت چهارده ساله خود در آلمان، در سه شهر مختلف و تحت نظر سه آرشیتکت بزرگ که مدیریت باهاوس را نیز بر عهده داشته اند، فعالیت کرده است. این مدرسه ابتدا از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۵ در شهر وایمار، سپس از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۲ در دسائو و بالاخره از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳، یعنی زمانی که این مدرسه به دستور حکومت نازی آلمان تعطیل شد، در برلین فعالیت می کرد. مدیریت این مدرسه نیز به ترتیب بر عهده والتر گروپیوس (۱۹۱۹ تا ۱۹۲۸)، هانیس مه یر (۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰) و میس وان دروهه (۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳) بود.

باهاوس در سال ۱۹۱۹ توسط والتر گروپیوس در شهر سنتی و قدیمی وایمار تأسیس شد. هدف اولیه از تأسیس مدرسه باهاوس، ایجاد مکانی بود که ترکیبی از مدارس معماری، صنایع دستی (چون نجاری، آهنگری و…) و آکادمی هنری بود.

گروپیوس اعتقاد داشت که با پایان جنگ جهانی اول، دوره جدیدی از تاریخ آغاز شده است و قصد داشت در مدرسه باهاوس، سبک معماری جدیدی را که بازتابی از این دوران باشد، به وجود بیاورد. به اعتقاد گروپیوس، این سبک معماری که می شد اصول آن را به تمام کالاهای مصرفی تعمیم داد، باید ارزان، کارکردگرا و سازگار با تولید انبوه می بود. گروپیوس برای دستیابی به این هدف، می خواست هنرمندان و صنعت گران را با هم متحد کند تا به محصولی کارکردی و قابل استفاده، و در عین حال با ارزش از لحاظ هنری، دست یابد. این ایده در بیانیه افتتاحیه مدرسه باهاوس به خوبی مشخص است: «ما در پی آنیم که جامعه تازه ای از هنرمندان پدید آوریم تا در میان آن ها دیگر تعصب حرفه ای که اکنون چون دیواری بلند هنرمندان و صنعتگران را از هم جدا می سازد، وجود نداشته باشد.»

برنامه ریزان مدرسه باهاوس هنرهای زیبا را از صنایع دستی کاربردی ممتاز و متفاوت نمی  دانستند و بر این باور بودند که هنر و معماری مدرن باید پاسخگوی نیازها و اقتضائات جامعه صنعتی مدرن باشد و طراحی خوب باید از عهده آزمون های زیباشناختی و مهندسی برآید. ویژگی عمده سبک باهاوس تکیه هر چه بیشتر بر کارکردگرایی، بهره گیری بهینه از خواص مواد و مصالح صنعتی، احتراز از تزئینات تجملی در نمای ساختمان ها و فرآورده های صنعتی بود. دستیابی به نوعی هماهنگی بین ضرورت های کارکردی و کیفیت زیباشناختی، خوش ساختی و خوش ترکیبی محصولات صنعتی از دیگر اهداف موسسان مدرسه باهاوس بود.

استادان باهاوس بر روی بام باهاوس در دسائو

باهاوس / والتر گروپیوس